Over mij
De vrouw achter
Natuurlijk Bewustzijn
Ik ben Carmen.
Partner, moeder, lichaamsgerichte therapeut, ervaringsdeskundige en iemand die houdt van muziek, creëren en beweging.
Wat mij het meest heeft gevormd, is niet één moment, maar een weg van opnieuw leren luisteren. Naar mijn lichaam, naar mijn grenzen, naar wat er onder spanning, onrust en dissociatie verscholen lag. Jarenlang ging ik door, paste ik me aan en probeerde ik sterk te blijven, tot mijn systeem duidelijk maakte dat ik niet langer om mezelf heen kon.
Dat werd het begin van een langzaam en eerlijk proces van thuiskomen. Niet in één rechte lijn, maar laag voor laag. Steeds een beetje meer mezelf, steeds dichter bij mijn eigen stem.
Die ervaring neem ik mee in mijn werk. Zacht, afgestemd en met aandacht voor wat jouw lichaam probeert te vertellen: in jouw tempo, op jouw manier. Zodat jij niet hoeft te forceren, maar mag ontdekken hoe jouw systeem werkelijk wil bewegen.
Nieuwsgierig naar wat ik voor jou kan betekenen?
“Ik weet hoe het is om vast te zitten en jezelf kwijt te zijn.
En om laag voor laag los te komen van alles wat je nodig had om te overleven, om langzaam weer jezelf te worden.”
Leuke weetjes
Mijn human design
Favoriete datenight
Ik speel
Hoe ik het liefste mijn ochtend start
Wat ik echt heel lekker vind
Muzieksmaak
"Mijn weg, laag voor laag"
Wat je hieronder leest, is mijn persoonlijke verhaal, mijn waarheid.
Ik deel geen details of beschrijvingen van specifieke, mogelijk triggerende situaties.
Wel neem ik je mee in de weg die ik ben gegaan en in wat ik onderweg heb ontdekt over veiligheid, verbinding en thuiskomen in mezelf.
Een lange weg door de zorg
Ik kreeg medicijnen om mijn emoties te onderdrukken en de focus lag op weer in de maatschappij functioneren. Voordat ik mijn opleiding tot natuurgeneeskundig therapeut begon, had ik al veel wegen bewandeld binnen de reguliere zorg. Ik kreeg medicijnen om mijn emoties te onderdrukken en de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis met dissociatieve verschijnselen. Er stond in mijn dossier een aantekening over mogelijke trauma’s, maar daar gebeurde niets mee. Pas veel later, toen ik al mijn dossiers opvroeg, kwam ik erachter dat deze informatie er destijds al in stond. De hulp die ik kreeg, richtte zich vooral op functioneren, niet op helen. Ik volgde jarenlang gesprekken en behandelingen, waaronder een deeltijdtraject bij PsyQ. Toch bleef de nadruk liggen op leren omgaan, niet op begrijpen of verwerken. Protocollen, diagnoses en adviezen om vooral door te gaan gaven me het gevoel dat ik faalde. Ik deed mijn best, maar diep vanbinnen voelde ik me leeg. Toch heb ik uit die periode ook waardevolle inzichten meegenomen. Tijdens mijn traject bij PsyQ volgde ik de VERS-training, die me leerde mijn emoties beter te begrijpen en te reguleren. Voor het eerst kreeg ik zicht op wat er in mij gebeurde. Ik ontdekte dat er vele stappen aan voorafgingen voordat het in mij escaleerde. Dat gaf me houvast, inzicht en een gevoel van grip. Sommige elementen uit die training gebruik ik nog steeds.
De eerste stappen richting heling
In een periode waarin ik weinig vooruitkwam, kwam er iets nieuws op mijn pad dat het begin vormde van een andere manier van helen. Terwijl ik nog in behandeling was bij PsyQ, bood de vrouw van mijn vader, natuurgeneeskundig therapeut, aan om mij sessies te geven. Ik merkte dat ik ondanks alle gesprekken maar weinig vooruitkwam. Die sessies raakten iets in mij wat ik in de reguliere zorg niet vond. Ze hielpen me weer contact maken met mijn lichaam, mijn energie en de delen van mezelf die ik jarenlang had weggedrukt. Daar waar de zorg ophield, kon ik met haar juist verder. Voor het eerst voelde ik dat herstel niet alleen over begrijpen ging, maar ook over voelen. Toen ik bijna klaar was bij PsyQ, groeide het verlangen om mezelf verder te ontwikkelen, niet vanuit noodzaak, maar vanuit nieuwsgierigheid. Zo besloot ik de opleiding tot natuurgeneeskundig therapeut te volgen bij Instituut E.E.N., in eerste instantie voor mijn eigen groei. De eerste jaren van die opleiding waren intens, maar helend. Ik kwam lichamelijk, mentaal en energetisch steeds meer in balans. Door wat ik daar leerde, kreeg ik opnieuw de drive en energie om goed voor mezelf te zorgen. Ik ging bewuster eten, meer bewegen en begon te luisteren naar mijn lichaam, in plaats van ertegen te vechten. Langzaam bouwde ik mijn medicatie af, tot ik volledig medicatie vrij was. Het voelde alsof ik weer thuiskwam in mijn eigen lichaam. Tijdens de opleiding werkten we veel met energie en bewustzijn, en ook met aanraking: maar op een subtiele, energetische manier. Ik ontdekte hoe krachtig die vorm van werken kon zijn, hoe het lichaam reageert wanneer energie weer begint te stromen. Dat was mijn eerste echte ervaring met heling via het lichaam, al begreep ik toen nog niet hoe diep dat principe later in mijn werk zou terugkeren.
Het moment dat alles naar boven kwam
Tijdens de lessen psychiatrie brak iets open. Mijn systeem kon niet meer. Tijdens mijn opleiding kwam alles naar de oppervlakte. In mijn derde studiejaar verschoof de opleiding naar medische en psychosociale vakken. Tijdens de lessen psychiatrie, waar onder andere PTSS werd besproken, gebeurde er iets in mij. Wat eerst slechts theorie leek, bleek ook mijn eigen realiteit. Ik werd getriggerd, overspoeld en kon niet langer meer dragen wat jarenlang weggestopt was. Een paar weken later startten de intakes bij Psytrec, waar de diagnose PTSS werd gesteld. Kort daarna begon mijn opname. Het traject brak veel open en gaf inzicht in wat er diep in mij leefde. Maar toen het was afgerond, bleek de nazorg niet goed geregeld. Ze konden mij daar niet de zorg bieden die ik nodig had. Ik viel terug in een leegte. Opnieuw zoekend, maar vastbesloten om mijn eigen weg te vinden. Met de kennis van nu zie ik hoe intens die ervaring is geweest, en dat de behandelwijze van Psytrec zeker niet voor iedereen passend is. De behandeling maakte veel open, maar we leerden niet hoe we dit vervolgens zelf konden dragen. De constante blootstelling aan exposure bleek voor mij eerder ontregelend dan helend, zelfs hertraumatiserend. Toch was ook dat een deel van mijn pad. Een confronterende, maar waardevolle stap in mijn bewustwording.
De keuze om mezelf niet langer te verliezen
Ik begon te voelen dat ik niet kon helen zolang ik in dezelfde omgeving bleef. Dat besef veranderde alles. In die periode kreeg ik ondersteuning van MHS – Merk Hoe Sterk. Hun begeleiding hielp me om niet in mijn isolement te verdwijnen. Ze namen me mee naar buiten, boden praktische steun bij gesprekken met het UWV en de bedrijfsarts, en gaven me precies genoeg houvast om de dagen door te komen. Na een half jaar startten eindelijk mijn behandelingen met onder andere EMDR en schematherapie. Ze gaven me inzicht in de verschillende delen in mij en hielpen me beter herkennen wat er in mijn binnenwereld gebeurde. Daarnaast startte ik in deze periode mijn opleiding tot NLP practitioner. Alles wat ik leerde hielp me om mijn eigen patronen beter te begrijpen en weer in verbinding te komen met wat er in mij leefde. In diezelfde tijd werd me steeds duidelijker dat ik echt moest vertrekken uit mijn onveilige relatie. Jarenlang geloofde ik dat ik zonder mijn partner niet kon bestaan. Dat ik hem nodig had om overeind te blijven. Ik dacht dat ik niet kon functioneren, dat alles zou instorten als ik alleen kwam te staan. Vertrekken was moeilijk, maar noodzakelijk. Tegelijkertijd probeerde ik houvast te vinden door controle te houden over mijn lichaam. Ik trainde soms twee keer per dag, niet omdat het goed voelde, maar omdat het de enige manier was waarop ik dacht de spanning te kunnen beheersen. Pas later begreep ik dat ook dat een vorm van overleven was. Een poging om grip te houden op wat ik nog niet durfde te voelen.
Weten wat het lichaam vertelt
Ik begon te begrijpen dat mijn lichaam altijd had gedaan wat nodig was om me veilig te houden. Al tijdens mijn opleiding schreef ik een thesis over dissociatie, die me toen al veel inzicht had gegeven. Voor mijn scriptie deed ik onderzoek naar (over)leven na trauma, een thema dat destijds niet alleen studieonderwerp was maar ook mijn werkelijkheid. Door alles samen te brengen, kennis, ervaring en beleving, begon ik te voelen dat mijn lichaam precies deed wat het moest doen om me veilig te houden. Dat besef veranderde alles. In januari 2021 studeerde ik af als natuurgeneeskundig therapeut. Niet als eindpunt, maar als nieuwe start. Vanuit die nieuwe start verdiepte ik me verder in de polyvagaal theorie. Ik wist al langer hoe mijn systeem reageerde: bevriezen, vechten, vluchten, dissociëren, maar door me er dieper in te verdiepen begon ik het pas echt te begrijpen. In deze fase maakte ik ook kennis met Human Design, wat opnieuw een diepere laag toevoegde aan mijn eigen bewustwordingsproces en aan de manier waarop ik anderen begeleid.
Een nieuwe laag van heling
Heling vond ik niet in mijn hoofd, maar in mijn lichaam. In deze fase besefte ik steeds meer dat ik alles rationeel kon begrijpen en emoties kon doorvoelen, maar dat mijn lichaam nog vaak reageerde vanuit het oude. Ik merkte dat ik nog steeds werd aangestuurd door overlevingsreacties uit mijn trauma’s. Juist dat besef bracht me dichter bij de taal van mijn lichaam en bij het belang van echte belichaming in heling. In dezelfde periode viel ook mijn houvast aan krachttraining langzaam weg. Door de coronatijd gingen de sportscholen dicht en voelde ik hoe de spanning in mij toenam. Wat eerst een manier was om controle te houden, begon te wankelen. Ik merkte dat ik zonder die uitlaatklep niet meer kon wegdrukken wat zich in mij aandiende. Dat was het moment waarop ik voelde dat ik andere vormen van hulp nodig had. Zo kwam ik in aanraking met plantmedicijnen. Niet de ervaring zelf, maar wat het me liet zien, raakte me diep. Ik zag hoe mijn lichaam al die tijd had geprobeerd me te beschermen, hoe zelfs mijn drang naar controle een poging was om veiligheid te vinden. Het liet me voelen dat mijn lichaam altijd al wist wat het nodig had en dat veiligheid niet iets buiten mij was, maar iets dat ik vanbinnen mocht herontdekken. Rond die tijd ontmoette ik mijn huidige partner. Een liefdevolle verbinding die me spiegelde op alles wat ik nog spannend vond. Nabijheid, vertrouwen, overgave, het waren geen vanzelfsprekendheden. Toch leerde ik stap voor stap om aanwezig te blijven bij wat er in mij gebeurde, in plaats van te vluchten of te sluiten. Hij liet me ervaren dat verbinding niet betekent dat ik mezelf verlies, maar dat ik juist in relatie nog dieper kon thuiskomen in mezelf. Ook ontdekte ik in deze periode het lichaamswerk, wat mijn heling een nieuwe diepte gaf.
De weg naar binnen
Tijdens mijn zwangerschap kwamen oude lagen opnieuw omhoog en vroeg mijn lichaam om zachtheid. Niet veel later raakte ik zwanger. Een bijzondere, maar ook confronterende tijd waarin diepe, onverwerkte lagen opnieuw voelbaar werden. Mijn lichaam herinnerde zich wat mijn hoofd al lang vergeten was. Ik voelde: er is nog werk te doen. Nieuwe, dieperliggende stukken van mijn geschiedenis werden zichtbaar en nodigden me uit om opnieuw te zakken, te voelen en te helen. Tijdens mijn zwangerschap volgde ik op Ibiza de opleiding Holistische EMDR. Het was intens en bijzonder om juist in die periode, waarin mijn eigen systeem zoveel opriep, te leren werken met de lagen van het brein, het lichaam en het energetische veld. Het voelde als een verdieping in mijn eigen proces en als voorbereiding op wat ik later aan anderen wilde doorgeven.
De grootste omwenteling
De geboorte van mijn zoon veranderde alles. Mijn lichaam riep om rust, grenzen en ruimte. Mijn grootste kantelpunt kwam na de geboorte van ons zoontje. Een intense, traumatische ervaring die me dwong om nog dieper te luisteren. Mijn lichaam had rust nodig. Grenzen. Ruimte. De eerste periode na zijn geboorte was donker. Ik herkende mezelf nauwelijks meer. Mijn gedachten waren chaotisch, mijn lichaam uitgeput. Er waren momenten waarop het leven zijn kleur verloor en alles in mij wilde stoppen. Een deel van mij wist: dit is een roep om echt stil te staan. Ik vroeg opnieuw om hulp in de reguliere zorg, maar werd niet volledig gezien en gehoord. Tijdens de EMDR-sessies werden oude lagen opengebroken, zonder dat de juiste zorg aanwezig was. Ik belandde opnieuw op een wachtlijst. Maar iets in mij wist: ik kan niet meer wachten. Het ging ten koste van mijn relatie, ons gezin en vooral van mijzelf. Dus ging ik zelf verder. Ik voelde in alles dat er nu iets moest gebeuren. Ik volgde ademsessies en regressietherapie, bezocht meermaals een osteopaat en homeopaat en liet me raken door Myofascia Energetic Release (MER). Tot op de dag van vandaag bieden deze nog steeds een waardevolle bron van ondersteuning. Beetje bij beetje begon ik me beter te voelen. Mijn lichaam kwam tot rust. Er kwam weer ruimte. Die periode liet me opnieuw zien hoe waardevol een lichaamsgerichte en natuurlijke benadering is. Het maakte zoveel verschil dat ik besloot om zelf de opleidingen voor Myofascia Energetic Release (MER) en ademwerk te gaan volgen.
Thuiskomen in mezelf
Ik leer steeds meer meebewegen met wat er is, en keer steeds sneller terug naar mezelf, ook als het even stormt. Sinds ik met lichaamswerk ben gaan werken, merk ik hoe mijn overlevingsmechanismen langzaam verzachten. Mijn adem stroomt vrijer en ik kom sneller uit heftige emoties. Ik voel beter waar mijn grenzen liggen en wat me helpt om bij mezelf te blijven. Dissociatie herken ik nog steeds, momenten van vervreemding, wazigheid of complete stilstand. Het is soms nog beangstigend, maar ik vertrouw erop dat het lichter wordt, zolang ik blijf luisteren, blijf voelen en blijf werken aan mezelf. Creativiteit helpt me om weer te landen. Wanneer ik handpan speel, zing of gitaar speel, komt er iets in mij tot rust. Hetzelfde gebeurt als ik fotografeer, momenten vangen waarin iets van het leven zichtbaar wordt zonder woorden. Die vormen van expressie brengen me terug in mijn lijf, in het nu. Ze herinneren me, dat ik mag voelen, ademen en gewoon zijn. Thuiskomen in mezelf betekent niet dat alles rustig is. Het betekent dat ik ook met de storm kan zijn. Dat ik mezelf blijf voelen, ook als het leven schudt. Daarin mag ik gewoon zijn.
Wat ik vandaag meedraag
Wat ooit mijn last was, is nu mijn toolkit. Vandaag draag ik mijn rugzak met trots. Alles wat ik onderweg heb geleerd over trauma, lichaam, adem, grenzen en zachtheid geef ik door in mijn werk. Ik help je vertragen, voelen en luisteren naar wat je lichaam vertelt. Zodat ook jij stap voor stap kunt thuiskomen in jezelf.
Met liefde,
Carmen.
Als je vragen hebt, ben je welkom om contact op te nemen
Contact- & adresgegevens
Carmen Franssen
Graaf Johan Frederikstraat 21
6371 VS Landgraaf
+ 31 6 29 55 26 82
info@natuurlijkbewustzijn.com
K.v.k.: 83094938
BTW nummer: NL003773943B09
Belangrijke info
Links
©2026 Carmen Franssen | Natuurlijk Bewustzijn |
Lichaamsgerichte therapie bij spanning, trauma, overprikkeling en dissociatie in Landgraaf Limburg